Hamilelik karar vermem açısından sancılı ve zor bir süreç oldu. Kendimi hiç anne adayı gibi göremiyordum. Her şeyin bir zamanı var derler ya. Bir gün geldi vee anne olmalıyım dedim :) bu duruma en çok sevinen tabi ki eşim oldu çünkü evliliğimizin başından beri bu günü bekliyordu.
Kısaca özetlersek benim de hamileliğim bir çok kadın gibi ilk 3 buçuk aylık dönemde mide bulantıları ve mide yanması ile geçti. Özellikle dördüncü aydan sonra hamileliğimin en keyifli zamanlarını yaşıyorum. Mide yanmam ve gaz sancılarım artmış olsa da galiba vücut bunlara alışıyor ve keyfini çıkarmaya başlıyor insan.
Yaklaşık 10 gündür bebeğimin hareketlerini hissetmeye başladım :) bazı okurlar kızabilir ama önceleri bu hareketlenmeyi hissettiğimde çok korkacağımı düşünüyordum. Düşünsenize içinizde bir canlı var ve kıpırdıyor! Ama öyle olmuyormuş. Tarif edilemez bir duygu. İçinizde sizinle aynı dünyayı paylaşan, sizinle hayat bulan minicik bir canlı var.
Bebeğimin cinsiyeti kız. 21. hafta itibariyle 23 cm boyunda ve 350 gram. Ayrıntılı ultrasonda gördüğümüz görüntülerle kime benzediğiyle ilgili yorumlara başladık bile :) Adı konusunda eşimle fikir ayrılığına düştüğümüz için şimdilik rafa kaldırdık.
Daha beşinci ayımızda olmamıza rağmen neredeyse 6 ay giyebileceği kıyafetlerini tamamladık diyebilirim. Ne yapayım o kadar sevimli şeyler var ki kendimi bir türlü durduramıyorum.
Bu arada uzun süredir bıraktığım örgüye de bebeğimin sayesinde geri dönmüş oldum. Önce yün bir şort sonra da minik bir elbise ördüm. Merak edenler için detaylarını başka bir yazımda paylaşacağım.
